എന്റെ പ്രണയമേ, നീയെന്റെ പ്രാണനില് ചേര്ന്നിരിക്കുന്നു.എന്റെ ജീവന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.എന്റെ ഹൃദയത്തുടിപ്പുകള് നീയായിരിക്കുന്നു. ഓരോ നിമിഷങ്ങളിലും ഞാന് ചക്രവാളങ്ങള്ക്ക് മിഴിനോറ്റിരിക്കുന്നു,
നിന് ദര്ശനപുണ്യത്തിനായ്. ഓരോ മര്മ്മരങ്ങള്ക്കും ഞാന് കാതോര്ത്തിരിക്കുന്നു, നിന്റെ നിസ്വനങ്ങളൊരു തെന്നലായൊഴുകിയെത്തുന്നതും കാത്ത്.
എന്റെ പ്രണയമേ, നീയെന്റെ കണ്ണുകള്ക്ക് പുണ്യമായ്,കാതുകള്ക്ക് ഇമ്പമായ്, അധരങ്ങള്ക്ക് മധുരമായ്. ഞാന് എന്റെ ആത്മാവിനെ നിന്നിലര്പ്പിച്ചു, എന്റെ കണ്ണുകള് ഞാനാ വിടര്ന്ന മിഴികളില് ചേര്ത്തുവച്ചു, എന്റെ ഹൃദയം ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് നിന്റെ നിറഞ്ഞ മാറില് വച്ചു, എന്റെ വിരല്ത്തുമ്പിലെ അഗ്നി നീ തുടച്ചു മാറ്റി;പകരം പ്രണയം നിറച്ചു തന്നു. ഇന്നെന്റെ നോക്കിലും വാക്കിലും ഹൃദയത്തിലും എന്നാത്മാവിലും നീ മാത്രം.
എന്റെ പ്രണയമേ, ഇന്നെന്റെ കണ്ണുകള് കൊതിക്കുന്നത് നിന്റെ ദര്ശനം മാത്രം. എന്റെ അധരങ്ങള് തേടുന്നത് നിന് ചുംബനങ്ങള് മാത്രം. എന്റെ ഹൃദയം തുടിക്കുന്നതും എന്നാത്മാവു കേഴുന്നതും നിനക്കായ് മാത്രം.
എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ടവളേ, നീയെന്റെ പ്രണയമാകുന്നു.
എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ടവളേ, നീയെന്റെ സര്വ്വസ്വവുമാകുന്നു.
This entry was posted
on Jun 22, 2009
at Monday, June 22, 2009
and is filed under
കുറിപ്പുകള്.,
പ്രണയം.
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
Post a Comment