രംഗം1:
സിറ്റ് ഔട്ടിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന മന്ദന്
ക്ഷീണിതനെങ്കിലും പ്രണയാതുരമായ മുഖഭാവം..
പടിയില് കാത്തിരിക്കുന്ന നമ്രമുഖിയായ പ്രണയിനി,
മുഖം കാതരം,വ്രീളാവിവശം... ;-)
മന്ദന് :
തേടിയലഞ്ഞ വഴികളിലെ
ഉഷ്ണക്കാറ്റില്
ഞാന് വിയര്ത്തൊഴുക്കിയ
പ്രണയത്തേക്കാള് സുഗന്ധമോ
ഈ പ്രണയ പുഷ്പത്തിനു?
പ്രണയിനി : മൌനം,കാതരം,വ്രീളാവിവശം...
മന്ദന് :
കരിങ്കല് ചീളുകള് ,
കൂര്മുള്ളുകള്
കീറിമുറിച്ച കാല്പ്പാദങ്ങളില്
ഇനിയുമുണങ്ങാത്ത ചോരയേക്കാള്
ചുവപ്പോ നീ കാണാന് കൊതിച്ച
പ്രണയപുഷ്പ്പത്തിനു?
പ്രണയിനി: [വീണ്ടും മൌനം,കാതരം,വ്രീളാവിവശം... തല മാത്രം ഒന്ന് ആട്ടി... യെസ് ആണോ നോ ആണോ?? ആ.... തമ്പുരാനറിയാം.... :-o ]
മന്ദന് :
[നെഞ്ചു വിരിച്ച്,തലയുയര്ത്തി..ഒരല്പ്
ഇതാ..
കാടുകടഞ്ഞ്,
കരളില് ചേര്ത്ത്,
ഇതളുടയാതെ,
ചോരയും വിയര്പ്പും പെടാതെ
നിനക്കായ് ഞാന് കൊണ്ടുവന്ന,
നീ ആവശ്യപ്പെട്ട
സ്നേഹോപഹാരം...
ആ പ്രണയപുഷപം..
പ്രണയിനി : [നോ രക്ഷ... പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല... :-( ] പൂവും വാങ്ങിക്കൊണ്ട് തെക്കോട്ട് ഓടി പോകുന്നു...
മന്ദന് :[കാറ്റു പോയ ബലൂണ് പോലെ...:-o :-( :-(]
രംഗം2 :
എം സി റമ്മും അടിച്ച് പാമ്പായി തൂണും ചാരിയിരിക്കുന്ന മന്ദന്
മന്ദന് : [ആത്മഗതം വിത്ത് മൂന്നാലഞ്ച് ദീര്ഘ നിശ്വാസം....]
പിഴച്ചുപെറ്റ പാണ്ഡുകുലത്തില്
നിഷാദനെങ്കിലും
തകര്ന്നയെന് ഹൃദയത്തേക്കാള്
നിര്മ്മലമോ..പ്രീയേ ദ്രുപദപുത്രീ...
നീ പാര്ത്ഥനു നല്കിയ
പ്രണയോപഹാരം...
കാടുകടഞ്ഞ്,
കരളില് ചേര്ത്ത്,
ഇതളുടയാതെ,
ചോരയും വിയര്പ്പും പെടാതെ
നിനക്കായ് ഞാന് കൊണ്ടുവന്ന,
നീ ആവശ്യപ്പെട്ട
സ്നേഹോപഹാരം...
ആ പ്രണയപുഷപം..
[ഒരു രണ്ട് ദീര്ഘ നിശ്വാസം കൂടി.... അതു കഴിഞ്ഞ് ലൈറ്റ്സ് ഓഫ്...
പാവം മന്ദനും...]
എന്നെക്കുറിച്ച്.
- അനുജി, കുരീപ്പള്ളി.
- "1984 ജൂണിലെ ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന് കാലത്ത്...കുണ്ടറ L.M.S ഹോസ്പിറ്റലിലെ ലേബര് റൂമില് വച്ച് എന്റെ കാലെപ്പിടിച്ചു തൂക്കിയെടുത്ത് "നല്ല തടിയന് മോനാണ്...."എന്ന് പറഞ്ഞ ആ മാന്യ ദേഹത്തിന്റെ ഒടുക്കത്തെ 'കണ്ണ് തട്ടിയാണ്' ഞാന് ഇന്നും വണ്ണം വെക്കാത്തത് എന്ന് വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരാള്......
" ധിക്കാരമെന്നാല് തലയുയര്ത്തി നടക്കുന്നതും മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിക്കുന്നതും അല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്.. "
"പ്രണയമെന്നാല്. മരണമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്..."
"കണ്ണുനീര് കാണാത്ത കണ്ണാടിയില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന് "
"നിഷേധമെന്നാല്, മനസാക്ഷിയെ അനുഗമിക്കലാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്"
"ബഹുമാനമെന്നാല്, അത് അര്ഹിക്കുന്നവരുടെ അവകാശമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്"
"വിശ്വാസമുണ്ടാല് വയറുനിറയില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്"
"മതമെന്നാല്, പുതുപ്പിറവികള്ക്ക് മദ്ധ്യേ വരച്ച വരയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്"
"അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നാല്, വാക്കുകളുടെ കടിഞ്ഞാണറുക്കലല്ലന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്"
"സ്വന്തമെന്നു പറയാന് ഒരു പുല്നാമ്പുപോലുമില്ലാത്തവന്..."
"ഭരിക്കുവാനും ഭരിക്കപ്പെടുവാനും ആഗ്രഹമില്ലത്തവന്"
"മനസ് വിങ്ങുമ്പോള് ചിരിക്കാന് ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെടുന്നവന്"
"ആയിരം നാവുണ്ടായിട്ടും അനന്തതയിലെ അനന്തമായ മൗനത്തില് അലിഞ്ഞു ചേരാന് കൊതിക്കുന്നവന് "
തുരുമ്പു തിന്ന കൈക്കോട്ടുകള്ക്കു മീതെ
തീപ്പൊരി ചിതറിച്ച് ആലയില്
എന്റെ മഴുവൊരുങ്ങുന്നത്
നിനക്കു വേണ്ടിയാണ്..
നീ, അഭിനവ ജന്മി..
എന്റെ പാടങ്ങള്ക്കു മീതെ
പൂജ്യവും ഒന്നും വിതച്ച്,
വിളവെടുത്ത് നിലവറ നിറയ്ക്കുന്നവന് .
നിന്റെ കങ്കാണികള് വിലയ്ക്കെടുത്തത്
എന്റെ ജീവിതമാണ്..
നിന്റെ പ്രതാപത്തിന്റെ
അസ്ഥിവാരത്തിനുള്ളില്
ഞെരിഞ്ഞമരുന്നത്
ഞാന് പിറന്ന മണ്ണും.
മുഖം മാത്രം മാറിയ
അടിമത്വത്തിന്റെ
ഐ ടി യുഗത്തില്
എനിയ്ക്കു നീ ജയിച്ചവനാണ് ;
ഞാനോ.. നിന്റെ ജയങ്ങളില്
മുഖം നഷ്ടമായവനും.
മഴുവൊരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു..
ശീതക്കാറ്റിലും ഉരുകിത്തളര്ന്ന്
ചില്ലുകൂട്ടില് നിനക്കെന്റെ
സ്വപ്നങ്ങള്ക്കു മീതെ അന്തിയുറങ്ങാന്
ഞാനെന്റെ തെരുവിലെ
ഈ അവസാനത്തെ മരവും
മുറിച്ച് മാറ്റാം..
എന്നെങ്കിലുമൊരിയ്ക്കല്
നിന്റെ സ്വീകരണമുറിയിലെ
ബോധിവൃക്ഷത്തണലില്
ഒരു ബുദ്ധന് പിറക്കുമെങ്കില് ...
ഒരു ബുദ്ധനെങ്കിലും പിറക്കുമെങ്കില്
പെണ്ണേ..
നീയോ ഒറ്റച്ചിലമ്പുമായ്

