വെട്ടിപ്പിളര്‍ന്ന മണ്ണിന്റെ
അശാന്തമായ തെരുവോരങ്ങളില്‍
നിറതോക്കും തെരുപ്പിടിച്ച്
ഉറക്കമില്ലാത്ത കണ്ണുകളില്‍
ചോരയുടെ ചുവപ്പുമായ്
ഒരശ്വത്ഥാമാവിനെപ്പോലെ
നീ നടക്കുന്നുണ്ടാകും നാഥുറാം
ഞാന്‍ കാണുന്നു നിന്നെ..


ഇക്കാലമത്രയും നീ കണ്ടയീ
മണ്ണിന്റെ പരിവേദനങ്ങള്‍
ഒരല്‍പ്പമെങ്കിലും നിന്റെ മനസ്സിനെ
ഉലച്ചുവെങ്കില്‍,കനിവിന്റെ
ഒരുറവയെങ്കിലും പൊട്ടിയെങ്കില്‍
ശിരസ്സില്‍ ഇപ്പൊഴും ആ
മതഭ്രാന്തിന്റെ പുഴുക്കള്‍
നുരയ്ക്കുന്നില്ല എങ്കില്‍
ഇന്നൊരു രാത്രി...
ഇന്നൊരു രാത്രിയെങ്കിലും..
അഹിംസാ വാദിയായ
ഒരു കൃശഗാത്രന്‍
നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത
ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവിലേക്ക്
തീയുണ്ടകള്‍ തുളച്ചു കയറ്റിയ
ആ നശിച്ച കൈത്തോക്ക്
എനിയ്ക്ക് തരൂ

നാളെ പുലര്‍ച്ചയില്‍
എന്റെയും നിന്റെയും
നൂറുകോടി ജനങ്ങളുടെയും
ആത്മാവ് കവര്‍ന്നു തിന്ന്
മൂവര്‍ണ്ണക്കൊടിയ്ക്ക് മുന്നില്‍
സല്യൂട്ട് ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന
അധികാര വര്‍ഗ്ഗമെന്ന
ചെന്നായ്ക്കൂട്ടത്തില്‍
ഒന്നിന്റെയെങ്കിലും ചങ്ക് തുളച്ച്
വന്ദേമാതരമെന്നാര്‍ത്ത് വിളിച്ച്
എനിയ്ക്കെന്റെ ആത്മാവിനെ
തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍

എന്ന ഭാരതീയനെ
തൃപ്തിപ്പെടുത്താന്‍..

ഓര്‍മ്മകളിലെങ്ങും
നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയാണു നീ
പൂഴിമണ്ണിലെ
കിനാവിന്റെ മുത്തുകള്‍
ഒരോന്നാന്നായി
പെറുക്കിയെടുത്ത്
എന്നില്‍ നിന്നും അകലേക്ക്
നടന്നു മറഞ്ഞവള്‍..

എനിയ്ക്കായ് നീ ബാക്കിവച്ചത്
പാദസരങ്ങളുടെ സംഗീതം
നെഞ്ചേറ്റി മയങ്ങുന്ന
നനുത്ത കാല്‍പ്പാടുകള്‍..
ഇനിയൊരിക്കല്‍
കാലത്തിന്റെ തിരമാലകള്‍
ഈ കാല്‍പ്പാടുകളും
എന്നില്‍ നിന്നു മറച്ചേക്കാം.
ഒരു വിളിപ്പാടകലത്തിലെങ്കിലും
പിന്‍‌തുടരാനനുവദിയ്ക്കാതെ..

ഏകാന്തതയുടെ
തീരങ്ങളില്‍ വീണ്ടുമെന്നെ
അലയാന്‍ വിട്ട്
സ്വപ്നങ്ങളുടെ തേരിലേറി
വിണ്ണിലെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
തിളക്കം ചാര്‍ത്തിയ
വെണ്ണക്കല്‍ക്കൊട്ടാരത്തില്‍
എന്റെ ഹൃദയത്തേക്കാള്‍
നനുനനുത്ത കമ്പളങ്ങളില്‍
രാപ്പാര്‍ക്കുമ്പോള്‍

എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല്‍,
ജീവിതത്തിരക്കുകളുടെ
ഇടവേളകളിലൊന്നില്‍
എനിയ്ക്കറിയാവുന്ന നിന്നിലെ
ചിന്തകള്‍ കെട്ടുപിണയുന്ന
മനസ്സിന്റെ ഇടനാഴികളില്‍
കനത്ത മൌനത്തിന്റെ
പ്രതിധ്വനികളില്‍ കുരുങ്ങി
ഒരു രാപ്പാടിയുടെ
പാടിത്തളര്‍ന്ന തേങ്ങല്‍
നീ കേള്‍ക്കുന്നുവെങ്കില്‍..

ഓര്‍ക്കുക..
ഒരു നിമിഷമെങ്കിലും.
നിനക്കായി മാത്രം ജീവിച്ച,
നിന്നെ മാത്രം സ്നേഹിച്ച,
നിന്നില്‍ തന്നെ മരിച്ച
ഒരു ഏകാന്ത പഥികനെ.

അടിച്ചു തീര്‍ന്ന
ഓള്‍ഡ് മംഗിന്റെ കുപ്പിയില്‍
അഗ്നിപ്പൂക്കള്‍ വിരിയിച്ച്
ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയ കരളിനെ
മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച്
മുടിഞ്ഞവനേന്ന് നീട്ടി വിളിച്ച്
മുറിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയില്‍
അടക്കം ചെയ്ത്..

ഒരു തരി പോലും ബാക്കി
ഇല്ലാത്ത ഹാന്‍സ് പായ്ക്കറ്റ്
മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ആഞ്ഞ് കുടഞ്ഞ്
മുപ്പത്തി മുക്കോടി വെട്ടം
തെറിയും വിളിച്ച്
മേല്‍ച്ചുണ്ടിലെ നീറ്റലില്‍
നാവുഴിഞ്ഞ് മേശച്ചുവട്ടിലെ
പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗിലേക്ക്
പണ്ടാരടക്കി.

കോള്‍ പോയിട്ട് മിസ്ഡ് കോള്‍
പോലും അടിയ്ക്കാന്‍ കാശില്ലാത്ത
ഒണക്ക മൊബൈലിലും
കാലിയായ കീശയിലും
മാറിമാറി നോക്കി
മൂന്നാലഞ്ച് നെടുവീര്‍പ്പുമിട്ട്
നിലത്ത് വിരിച്ച മെത്തയിലെ
വിഴുപ്പ് കൂമ്പാരത്തിലേക്ക്
കലിയോടെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

ഡെപ്പോസിറ്റുകള്‍ക്ക് മുകളില്‍
ഡെപ്പോസിറ്റുകള്‍ ആരുടെയൊക്കെയോ
പേരില്‍ കുമിഞ്ഞ് കൂടിയപ്പോള്‍
അടിയിലെവിടെയോ പെട്ട്
ശ്വാസം മുട്ടിപ്പിടയുന്ന
അക്കൌണ്ടിലെ അഞ്ഞൂറു രൂപാ
മിനിമം ബാലന്‍സും സ്വപ്നം കണ്ട്
ഏ ടി എം കാര്‍ഡും കൊണ്ട്
ഫുഡഡിയ്ക്കാന്‍ ഇറങ്ങുമ്പോ
ഏത് സാമദ്രോഹിയുടെ കണ്ണ്
തട്ടിയാണെന്നറിയില്ല പിന്‍ ബ്ലോക്കായത്.

എ ടി എം സെന്ററിലെ
എ സി യുടെ തണുപ്പില്‍ നിന്നും
ഇറങ്ങി അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക്
കൈകള്‍ വീശിയെറിഞ്ഞ്
ലത് പോയ ലണ്ണാനെ പോലെ
മൂളിപ്പാട്ടിന്റെ രാഗത്തില്‍
പുലയാട്ടും നടത്തി
തെരുവോരം ചേര്‍ന്ന് നടക്കുമ്പോള്‍
ഒപ്പം നടക്കുന്നവര്‍ക്കൊക്കെ
കഴുകന്റെ മുഖം,
കൂര്‍ത്ത ചൂണ്ടുകള്‍, നീണ്ട നഖം
കൊത്തിയെടുത്ത് പറക്കാനെന്നപോല...