പ്രണയ ഗോപുരങ്ങളില്,ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിത്താരകളില് നിന്നെ തേടിയലയുമ്പോള്എന്റെയുള്ളില് നീയായിരുന്നു.പ്രാണനില് തീയായിരുന്നു.ഞാന് അഗ്നിയായിരുന്നു.എന്റെ പ്രീയപ്പെട്ടവളേ, മായയായ് നീയെന്നിലലിഞ്ഞു ചേര്ന്ന നിമിഷം ഞാന് മഞ്ഞുതുള്ളിയെക്കാള് നൈര്മ്മല്യമുള്ളവനായ്,നിന് ചൊടികളില് ഇറ്റു വീഴാന് വെമ്പി നില്ക്കുന്ന നീര്കണമായ്.നിന്റെ കൊഞ്ചെലുകളില് ഞാന് എന്നെ മറന്നു. നിന്റെ ചുംബനങ്ങളില് ഞാനൊരു വസന്തമായ് . നിന്റെ നിറഞ്ഞ മാറില് ഞാന് എന്റെ മുഖം ചേര്ത്ത് വച്ചു.നിന്റെ പുക്കിള്ച്ചുഴിയില് ഞാനൊരു പൂമ്പാറ്റയായ്..നിന്റെ അധരങ്ങളെ ഞാന് ചുംബനങ്ങള് കൊണ്ട് മൂടി. നിന്റെ കാതില് ആര്ദ്രമായ് ഞാന് മന്ത്രിച്ചു,എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ടവളെ നീയെന്റെ പ്രണയമാകുന്നു. എനിക്ക് പ്രീയപ്പെട്ടവളേ നീയെന്റെ സര്വ്വസ്സ്വവുമാകുന്നു..
This entry was posted
on Jun 16, 2009
at Tuesday, June 16, 2009
and is filed under
കുറിപ്പുകള്.,
പ്രണയം.
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
