അറിയില്ലെനിക്കു സ്നേഹിക്കാനല്ലാതെനല്കിയതില്ല ഞാന് വേദനയല്ലാതെ എന്തിനു ഞാനൊരു മൊട്ടായ് പിറന്നു പിന്നെ- ന്തിനു ഞാനൊരു പൂവായ് വിരിഞ്ഞു?എന്നിലാ പൂവിന് സുഗന്ധം തേടിയ-വര്ക്കെന്തു ഞാന് നല്കി വേദനയല്ലാതെ?മുള്ളുപോല് കുത്തുന്ന വേദനയല്ലാതെ?സ്നേഹം അതെന്നുള്ളില് കടലായ് നിറഞ്ഞിട്ടും പകരുവനായില്ലത്തില് നിന്നൊരിറ്റുപോലും.പേറ്റു നോവില് തുടങ്ങിയ കണ്ണീരും വേദനയുംഇന്നുമെന്നമ്മയെ വിട്ടോഴിഞ്ഞതില്ല,ആ കണ്ണുകളൊരിക്കലും തോര്ന്നതില്ല.കൊല്ലാതെ കൊല്ലുന്നോരാ സ്നേഹത്തിനോക്കെയുംഞാന് പകരം കൊടുത്തതും കണ്ണീരു മാത്രം.എന്തിനെന്നറിയാത്ത പാഴ്ജന്മമിതില്നേടിയതൊക്കെയും ഞാന് കണ്ണീരുമാത്രം.കാലത്തിനാകുമോ ആ കണ്ണുകളൊപ്പുവാന്ഈ വാക്കുകള്ക്കാവുമോ എന് സ്നേഹം പകര്ത്തുവാന്..........
This entry was posted
on Apr 18, 2009
at Saturday, April 18, 2009
and is filed under
അമ്മയ്ക്കായ് .,
കവിതകള്
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
