എന്തിനെന്നറിയാതെ വിങ്ങുന്നോരെന്
മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില്
ഒരു വിലാപത്തില് മാറ്റൊലികള് മുഴങ്ങവേ
അലയുന്നു ഞാനെന് ആത്മാവിനെ തുളയ്ക്കുന്ന
ചോര മണക്കുന്നൊരാ വിലാപത്തിന്നുറവിടം തേടി
കാലത്തിന്നൂടുവഴികളിലലയവേ കണ്ടു ഞാന്
മദവും മതങ്ങളും മത്സരങ്ങളും
ചോരയാല് പുതപ്പിച്ചോരെന് സമൂഹത്തെ
കാണ്പു ഞാന് കാണാമറയത്തോളം
കഴുകന് വലിക്കുന്ന കബന്ധങ്ങളും
കോമരം തുള്ളുന്ന കിരാത വര്ഗ്ഗങ്ങളും
ശൂലമുനയില് കോര്ത്തൊരു ഭ്രൂണത്തിന് തുടിപ്പും
നിറവയര് പിളര്ന്നൊരമ്മതന് മരണപ്പിടച്ചിലും
മിഴിനീര് നേര്ത്തൊരു പാളിയായെന്
കാഴ്ചകള് മറയ്ക്കുന്നു, വീണ്ടും
അലയുന്നു ഞാനാ വിലാപത്തിന്നുറവിടം തേടി
ചോരയാല് വഴുക്കുന്നോരീ
കാലത്തിന്നൂടു വഴികളിലൂടെ.
വഴുക്കുമീ വഴികളിലെവിടെയോ ഒരു
തീവണ്ടി മുറിയില് നിന്നുയരുന്ന,
കരിയുന്ന മാംസത്തിന് രൂക്ഷഗന്ധം.
എന് തലച്ചോര് തുളക്കവേ മുഴങ്ങുന്നു
വീണ്ടുമാ വിലാപത്തിന് മാറ്റൊലികള്.
കദനം കനംതൂങ്ങുമെന്ശിരസ്സീരുകരങ്ങളാല്
താങ്ങി വിലാപത്തിന്നു കാതു കൂര്പ്പിക്കവേ
മിഴിനീരോഴുകിപ്പടര്ന്നോരെന് മുഖപടത്തില്
ചോരയില് ചാലിചു ചിത്രമെഴുതുന്നു
എങ്ങുനിന്നോ ചിതരിത്തെറിച്ചോരു പിഞ്ചുകരം.
ഉള്ളിലൊരാര്ത്തനാദമെന് ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നു,
കാണുന്നു ഞാന് മതവും രാഷ്ട്രീയവും
ചിതറിച്ച കുരുന്നു മാംസപിണ്ടങളെ.
വിറയ്ക്കുന്ന പാദവും പിടയ്ക്കുന്ന മനസ്സുമായ്
തുടരുമെന് യാത്രയില് കാണുന്നു ദൂരെ
കാഷായ വസ്ത്രം കൊടിക്കൂറയാക്കി
മതഭ്രാന്തു മൂത്ത് മദിപ്പവര്ക്കപ്പുറം
കാരുണ്യ വാനായോരള്ളാഹുവിന് നാമത്തില്
കഴുത്തറത്ത് കുടിപ്പവര്ക്കപ്പുറം
മനസ്സിന്റെ കറുപ്പിനെ വെള്ളയാല് പുതപ്പിച്ചു
ദൈവത്തെപ്പോലും വ്യഭിചരിപ്പവര്ക്കപ്പുറം
അങ്ങ് ദൂരെ, ഒരിക്കല് കുഞ്ഞാട്ടിന് രക്തം
തളം കെട്ടി നിന്നൊരാ കാല്വറിയെ.
ഇന്നാ കാല്വറി വിലപിക്കുന്നു ദീനം
വീണ്ടുമൊരു യുഗപുരുഷ രക്തത്തിനായ്
വീണ്ടുമൊരു
യുഗ പുരുഷ രക്തത്തിനായ്.....
Post a Comment