നവയുഗ പാപങ്ങ-
ളേറ്റാന് വന്നവന്
മരക്കുരിശേന്തി,
പുരുഷാരമില്ലാതെ
വിലാപങ്ങളില്ലാതെ
ഏകനായ്,
വ്രണിതനായ്
സീരിയല് വിശുദ്ധരില്ലാത്ത
ഗാഗുല്ത്താ തേടി
പാദങ്ങളുന്തി തളര്ന്നേതോ
സെമിത്തേരിയില്
സ്വയം കുരിശേറി
“എലോഹീ എലോഹീ
ലമ്മാ ശബ്ബക്താനി”-യെന്നു
കേണും പുലമ്പിയും
പ്രാണന് വിടുമ്പൊഴും
പുരുഷാരം
വിഢ്ഡിപ്പെട്ടിയ്ക്ക്
മുന്നിലിരുന്ന്
കുരിശു വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
This entry was posted
on Jan 29, 2010
at Friday, January 29, 2010
and is filed under
കവിതകള്
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
