അന്ന്
വീഴാനാഞ്ഞപ്പോള്
കയ്യെത്തിപ്പിടിച്ചത്,
വേരറ്റു ചടച്ചോരു
മുളം ചില്ലയില്.
പിന്നെ
ചിതലരിച്ച കഴുക്കോലില്
ജീവിതം കൊരുത്തപ്പോള്
നുറുങ്ങി വീണത്,
മരണമെന്ന ആശ്രയം
പകല്
വെട്ടിത്തിരുത്തിയ
അക്കപ്പെരുക്കങ്ങളില്
അലറിക്കരഞ്ഞത്,
വിശപ്പെന്ന സത്യം.
രാത്രി
കഴുത്തിലമര്ന്ന
മൂര്ച്ചയുള്ള തണുപ്പില്
ശ്വാസം വിക്കിയത്,
നിസ്സഹായന്റെ ഭീരുത്വം.
കിടപ്പറയില്
താലിച്ചരടില് കുരുങ്ങിയവളുടെ
കണ്ണീര് നെഞ്ചു നനച്ചപ്പോള്
വഴുതി വീണത്, അശാന്തിയുടെ
കാണാക്കയങ്ങളില്.
തെരുവില്
പച്ച നോട്ടുകളുമായ്
അടുത്തവന്റെ നെഞ്ചില്
കത്തിപായിച്ചത്,
അളമുട്ടിയന്റെ ശൂരത്വം
ഒടുവില്
ഇരുട്ടില് നിന്നും
മിന്നായംപോലെ
മൂളിയെത്തിയ തിളക്കത്തില്,
വഴിപിഴച്ചവന്റെ അന്ത്യവിധി.
This entry was posted
on May 5, 2010
at Wednesday, May 05, 2010
and is filed under
കവിതകള്
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
