ഇനിയും പിറക്കാത്ത ജന്മങ്ങളേ, നിങ്ങള്
പിറക്കാതിരിക്കുവിന് മണ്ണിലേക്കിന്നിനി.
ഇവിടെ ശ്വാസത്തിന് ദുഷിപ്പുകള് മാത്രം,
അമ്ലം ചുരത്തുന്നോരമ്മിഞ്ഞ മാത്രം,
കാമം കറുക്കുന്ന കാരിരുള് മാത്രം,
തിമിരം തിമിര്ക്കുന്ന കണ്ണുകള് മാത്രം,
പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന കാപട്യം മാത്രം
ഇനിയും പിറക്കാത്ത ജന്മങ്ങളേ..
ഇവിടെയില്ലിനി തേനും വയമ്പും നിന്
പിഞ്ചുനാവില് തൊട്ടക്ഷരം കുറിക്കുവാന്
വെയിലേറ്റു വാടും നിന് കണ്ണിലിരുളായ്
പിന്നെയും നാവിലേക്കിറ്റിക്കും
പൊയിലക്കടുപ്പിന് മയക്കം മാത്രം.
ഇവിടെയില്ലിനി മഞ്ചാടി മണികള്
നിന് തൊടുവിരല് തൊട്ടെണ്ണിപ്പഠിക്കുവാന്.
ഇവിടെയീ മണ്ണിലിറ്റിറ്റു വീഴുന്ന ചുടു-
നിണപ്പൊട്ടുകള് മാത്രം; ഇനി നിനക്കായ്
ഈ ചുടുനിണപ്പൊട്ടുകള് മാത്രം.
കണ്ണീരു പെയ്യുന്ന കാലത്തിലേക്കി-
നിയും പിറക്കാത്ത ജന്മങ്ങളേ,
ഇവിടെയില്ലിനി താരാട്ടുപാട്ടുകളെന്
പൈതലേ, നിന്നെ പാടിയുറക്കുവാനീ-
തെരുവിന് നിലക്കാത്ത രോദനം മാത്രം.
ചൊല്ലിപ്പഠിക്കുവാനക്ഷരക്കൂട്ടില്ലയിന്നു-
നിന് ചുമലേറ്റുവാന് തീരാച്ചുമടുകള് മാത്രം
ഇവിടെ ചായുറങ്ങാന് നിനക്കമ്മതന് ചൂടില്ല,
പിച്ചവെയ്ക്കാനച്ഛന്റെ കൈവിരല് തുമ്പുമില്ല.
ഭൂതരാവുകളില് നിനക്കുകൂട്ടായ് പഴകിപ്പൊടിഞ്ഞോരു
പഴന്തുണിക്കെട്ടിന് മുഷിവു മാത്രം.പിന്നെ,
പിച്ചവെയ്ക്കും തെരുവുകളില് നിന്നില്ത്തറയ്ക്കുവാന്
തീരാത്ത ശാപമായ് വര്ഗ്ഗദ്വേഷത്തിന് മുള്ളുകളും
ഇനിയും പിറക്കാത്ത പൈതലേ നീയറിഞ്ഞീലയോ?
മണ്ണിലഗ്നി പുഷ്പ്പങ്ങള് പൂക്കുന്നതും,
കൂടെപ്പിറപ്പുകള് വെടിയേറ്റു വീണതും,
അവരുടെ കുഞ്ഞുപെങ്ങളെ തെരുനായ്ക്കള് തിന്നതും?
നീയറിഞ്ഞീലയോ? താതകാമത്തിന്നഴുക്കു-
ചാലില് പിഞ്ചു മക്കളെ പുഴുവരിച്ചതും?
ഇവിടെയില്ലിനി ആകാശശോണിമ
നിന് കവിളില് തലോടുവാന്
ഇവിടെയില്ലിനി ഇഷ്ടരാഗം മൂളിയെത്തും
തളിരിളം കാറ്റും, നിന്നില്
വര്ണ്ണങ്ങള് ചാര്ത്തുവാനോടിയെത്തും
വസന്തങ്ങളും,
ഇവിടെയീപ്പൂക്കള്ക്ക് മീതെ,
പെയ്തിറങ്ങുംവിഷലായകങ്ങളും
തുടുത്ത, വിഷലിപ്തമാം
പറങ്കിമാമ്പഴങ്ങളും,
ചുവന്നു തുടുത്തു പഴുത്തു
പൊട്ടുന്ന വൃണങ്ങളും,
പിന്നെയീ ചാണകത്തറയില്
നിനക്കു കൂട്ടായ്
ചലം നുകരാന് മൂളിയെത്തും
മണിയീച്ചയു മസ്സഹ്യമാം
വേദനയും മാത്രം
ഇനിയും പിറക്കാത്ത പൈതലേ
നീയറിഞ്ഞീലയോ..
നിനക്കു മുന്പേ നടന്നവര് ഞങ്ങള്
നിനക്കു മുന്പേയിടറി വീണവര് ഞങ്ങള്
ഒരു നായ്ത്തുടലില് മോചനം കാത്ത്
കിടക്കുവോര് ഞങ്ങള്
ഈ ഇഷ്ടികക്കളങ്ങളില്,
കരിമ്പിന് കാടുകളില്
ചുമടേറ്റി തളര്ന്നവര് ഞങ്ങള്.
കാണ്ക നീ, കരലാളനങ്ങള്
കൊതിച്ചൊരീ കപോലങ്ങളില്
വീണു തിണര്ത്ത കനത്ത
കൈവിരല്പ്പാടുകള്...
ഇനിയും പിറക്കാത്ത ജന്മമേ
കാണ്ക നീ,ഗര്ഭ്ഭഭിത്തികള്
തുളച്ചിങ്ങിവിടെയീ ഭൂമിയില്
കണ്ണീരു വറ്റിയ കണ്ണുകളൊക്കെയും
കാണ്ക നീ, നിനക്കായ്
കാത്തിരിക്കും കഴുകന് കണ്ണുകളും
ഒരു പൂമ്പാറ്റയെപ്പോല് പാറി-
നടന്നവളിവളുടെ തളിരിളം മേനി-
യിലാഴ്ന്നിറങ്ങി ചുടുനിണം
ചാര്ത്തിയ നഖരമുനകളും
ഇനിയും പിറക്കാത്ത ജന്മമേ...
നീയിവിടെയീ മണ്ണില് പിറന്നുപോയീ-
ടുകില് നിശ്ചയം, അറ്റു പോയീടും
പത്തുമാസം നീ കണ്ട മോഹസ്വപ്നങ്ങളു-
മറ്റുപൊയീടും പൊക്കിള്ക്കൊടിയോ -
ടൊത്തു ജന്മബന്ധങ്ങളും...
പിന്നെ,നീയുമൊരനാഥ(ന്)
ഈ തെരുവിന്റെ സന്തതി
മലംപുരണ്ട് തെരുനായ്ക്കള്ക്കൊപ്പം
എച്ചിലിലകളിലന്നം തേടി...........
ഇനിയും പിറക്കാത്ത ജന്മങ്ങളേ
നിങ്ങള് പിറക്കാതിരിക്കുവിന്
മണ്ണിലേക്കിന്നിനി......
നിന് സ്വപ്നങ്ങള് നിറമറ്റു കറുക്കുംമുന്പേ
നിന് മോഹങ്ങള് മണ്ണില് വീണുടയും മുന്പേ
ഉണരൂ നീ...ഉണരൂ നീ
ഈ ഗര്ഭ്ഭ ഭിത്തിക്കുള്ളിലെ സുഷുപ്തിയില്നി -
ന്നുണര്ന്നു പിന്നെ പിഞ്ചുകയ്യാല്
നിന്നന്നദാതാവാം പൊക്കിള്ക്കൊടിയെ
കഴുത്തില് ചുറ്റി കെട്ടുപോയിടൂ
വെറുമൊരു മാംസപിണ്ഡമായ്
ഒരു ചാപിള്ളയായ്.......
This entry was posted
on Aug 21, 2009
at Friday, August 21, 2009
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
