If you don't have Malayaalam font plz CLICK here
"ഞാന്‍ മനസ് കൊണ്ടു സ്നേഹിക്കുന്നു, മൗനം കൊണ്ടു സംസാരിക്കുന്നു." അനുജി,കുരീപ്പള്ളി.

എന്നെക്കുറിച്ച്.

My photo
"1984 ജൂണിലെ ഒരു തണുത്ത വെളുപ്പാന്‍ കാലത്ത്...കുണ്ടറ L.M.S ഹോസ്പിറ്റലിലെ ലേബര്‍ റൂമില്‍ വച്ച് എന്റെ കാലെപ്പിടിച്ചു തൂക്കിയെടുത്ത് "നല്ല തടിയന്‍ മോനാണ്...."എന്ന് പറഞ്ഞ ആ മാന്യ ദേഹത്തിന്റെ ഒടുക്കത്തെ 'കണ്ണ് തട്ടിയാണ്' ഞാന്‍ ഇന്നും വണ്ണം വെക്കാത്തത് എന്ന് വിശ്വസിക്കാത്ത ഒരാള്‍...... " ധിക്കാരമെന്നാല്‍ തലയുയര്‍ത്തി നടക്കുന്നതും മുഖത്ത് നോക്കി സംസാരിക്കുന്നതും അല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍.. " "പ്രണയമെന്നാല്‍. മരണമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍..." "കണ്ണുനീര്‍ കാണാത്ത കണ്ണാടിയില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍ " "നിഷേധമെന്നാല്‍, മനസാക്ഷിയെ അനുഗമിക്കലാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍" "ബഹുമാനമെന്നാല്‍, അത് അര്‍ഹിക്കുന്നവരുടെ അവകാശമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍" "വിശ്വാസമുണ്ടാല്‍ വയറുനിറയില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍" "മതമെന്നാല്‍, പുതുപ്പിറവികള്‍ക്ക് മദ്ധ്യേ വരച്ച വരയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍" "അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നാല്‍, വാക്കുകളുടെ കടിഞ്ഞാണറുക്കലല്ലന്നു വിശ്വസിക്കുന്നവന്‍" "സ്വന്തമെന്നു പറയാന്‍ ഒരു പുല്‍നാമ്പുപോലുമില്ലാത്തവന്‍..." "ഭരിക്കുവാനും ഭരിക്കപ്പെടുവാനും ആഗ്രഹമില്ലത്തവന്‍" "മനസ് വിങ്ങുമ്പോള്‍ ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെടുന്നവന്‍" "ആയിരം നാവുണ്ടായിട്ടും അനന്തതയിലെ അനന്തമായ മൗനത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരാന്‍ കൊതിക്കുന്നവന്‍ "







അനുജി........  

Posted by അനുജി, കുരീപ്പള്ളി. in

"ഞാന്‍ ഒരു ഭ്രാന്തന്‍ ആണ് ,ഞാന്‍ ഒരു ഭ്രാന്തനായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഞാന്‍ സ്വയം ഒരു ഭ്രാന്തനാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഇതില്‍ ഇതാണ് സത്യം എന്നെനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല.
അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ വിരസമായ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അര്‍ത്ഥമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന്റെ അര്‍ഥങ്ങള്‍ തേടി മനസും ചിന്തകളും പുകച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു പടു വിഡ്ഢി,അതെ ഞാന്‍ അനുജി കുരീപ്പള്ളി എന്ന പടു വിഡ്ഢി. അനുജി സുഹൃത്തുക്കളെ ഭ്രാന്തമായി സ്നേഹിക്കുന്നു, ദുരിതങ്ങളിലാണ്ടുപോയ സമൂഹത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നു,കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു,എന്നെ ശത്രുവായി കാണുന്നവരെയും സ്നേഹിക്കുന്നു,വിരസമായ നിമിഷങ്ങളേയും ഭ്രാന്തമായ ചിന്തകളെയും സ്നേഹിക്കുന്നു.ഏകാന്തതയെയും ഒറ്റപ്പെടലിനെയും സ്നേഹിക്കുന്നു.വേദനകളെയും ലകഷ്യമില്ലാത്ത യാത്രകളെയും സ്നേഹിക്കുന്നു.പിന്നെ ചിത്രങ്ങളെയും അക്ഷരങ്ങളെയും സ്നേഹിക്കുന്നു അപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല ഞാന്‍ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്.

സ്നേഹിക്കാനല്ലാതെ അത് വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടു പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍ എനിക്ക് അറിയില്ല.

ഞാന്‍ മനസ് കൊണ്ടു സ്നേഹിക്കുന്നു, മൗനം കൊണ്ടു സംസാരിക്കുന്നു.

മൗനം; മഞ്ഞു പോലെ, നനുത്ത മഴ പോലെ,പൌര്‍ണമിയിലെ നിലാവ് പോലെ, പുതുമഴ നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെ മണം പോലെ nostalgic ആയ മൗനം എന്റെ സ്നേഹം, സൌഹൃതം, പ്രണയം,സെക്സ് അങ്ങനെ എല്ലാത്തിലും എന്നെ സംബന്ധിക്കുന്ന എല്ലാത്തിലും ആ മൗനത്തിന്റെ സ്പര്‍ശം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഇന്നാ മൌനതിനെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നു, മരണം പോലെ തണുത്ത ആ മൗനത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേരാന്‍ ഞാന്‍ കൊതിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു പഴകിയ ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്, ഞാന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ കാണുമ്പോള്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും മൗനിയായിരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് എന്ന്?

ഒരു പക്ഷെ, എന്റെ മൗനത്തെക്കാള്‍ അര്‍ത്ഥമുള്ള ഒരു വാക്ക് കണ്ടെത്താനെനിക്ക് കഴിയാത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കാം.."

This entry was posted on Dec 6, 2008 at Saturday, December 06, 2008 and is filed under . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

2 അഭിപ്രായങ്ങള്‍.

othiri nallathaa....
ente anukkuttanallee nee..athinte gunamund...

December 19, 2008 at 2:18 PM

silence speaks a lot of words...a lot of emotions...its the ability of the person whom we love to understand our silence and reciprocate that.....its quiet natural to be silent wen u r with ur loved ones

March 29, 2009 at 3:25 PM

Post a Comment

Post a Comment