പ്രണയമേ,
നീയെന്റെ സിരകളില്
ഒഴുകിപ്പടരുന്ന
നിതാന്തമാം ഭ്രാന്തുമെന്ന-
സ്ഥികളെ ചുറ്റിപ്പിണയും
സര്പ്പിണിയും
എന് പ്രാണനെ
കാര്ന്നു തിന്നു-
മര്ബുദവും.
പ്രണയമേ,
നീയെന്റെ പ്രാണനെ..
കൊളുത്തിവലിയ്ക്കും
ചാട്ടുളി പോലെന്നുടല് നീറ്റും
പിന്നെയെന്
വ്രണിത ഹൃത്തിന്
പൊറ്റന് പൊളിച്ചതില്
നിണമൊഴുക്കും.
പ്രണയമേ,
നീയെന്റെ മുറിവായില്
നഖം കോറി
ചിണുങ്ങി,
പരിഭവിയ്ക്കും.
കൊടിയ വേദന-
യ്ക്കൊടുവിലൊരു
നറുപുഞ്ചിരിയാലെന്നെ
തഴുകിയുറക്കും.
അഗ്നിവര്ഷം പോലെന്നെ
വിഴുങ്ങുവതും നീ...
കുളിര്മഴയായെന്നില്
നിറയുവതും നീ..
നിലാവുപോലെന്നെ
തഴുകുവതും നീ...
എന്
പ്രണയമേ..
നിന് പേരോ..
സുന്ദരഭ്രാന്ത്.. !!?
നീയെന്റെ സിരകളില്
ഒഴുകിപ്പടരുന്ന
നിതാന്തമാം ഭ്രാന്തുമെന്ന-
സ്ഥികളെ ചുറ്റിപ്പിണയും
സര്പ്പിണിയും
എന് പ്രാണനെ
കാര്ന്നു തിന്നു-
മര്ബുദവും.
പ്രണയമേ,
നീയെന്റെ പ്രാണനെ..
കൊളുത്തിവലിയ്ക്കും
ചാട്ടുളി പോലെന്നുടല് നീറ്റും
പിന്നെയെന്
വ്രണിത ഹൃത്തിന്
പൊറ്റന് പൊളിച്ചതില്
നിണമൊഴുക്കും.
പ്രണയമേ,
നീയെന്റെ മുറിവായില്
നഖം കോറി
ചിണുങ്ങി,
പരിഭവിയ്ക്കും.
കൊടിയ വേദന-
യ്ക്കൊടുവിലൊരു
നറുപുഞ്ചിരിയാലെന്നെ
തഴുകിയുറക്കും.
അഗ്നിവര്ഷം പോലെന്നെ
വിഴുങ്ങുവതും നീ...
കുളിര്മഴയായെന്നില്
നിറയുവതും നീ..
നിലാവുപോലെന്നെ
തഴുകുവതും നീ...
എന്
പ്രണയമേ..
നിന് പേരോ..
സുന്ദരഭ്രാന്ത്.. !!?
This entry was posted
on Jul 5, 2010
at Monday, July 05, 2010
and is filed under
കവിതകള്
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
