മുപ്പത് വെള്ളിക്കാശിന്
സ്നേഹ ചുംബനത്താല്
രക്ഷകനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത
യൂദാസേ..
പശ്ചാത്താപം കൊണ്ട്
പാപം കഴുകിയവനേ..
നീ വിശുദ്ധനാകുന്നു.
മരക്കുരിശേറി
പ്രാണന് വെടിഞ്ഞവനേ..
നിന്റെ വിശ്വാസികളിതാ
പച്ചനോട്ടുകള്ക്ക്
കുരിശ് വിറ്റ്
തിന്ന്,
കുടിച്ച്,
മദിച്ച് നടക്കുന്നു.
This entry was posted
on Jun 22, 2010
at Tuesday, June 22, 2010
and is filed under
കവിതകള്
. You can follow any responses to this entry through the
comments feed
.
